Verhalen gebruiken voor klimaatadaptatie

Het artikel Co-producing climate stories as climate services for adaptation laat zien hoe klimaatverhalen samen met gebruikers zijn ontwikkeld en welke waarde ze hebben als klimaatdienst in zes Europese steden. Het ontwikkelproces bestond uit drie stappen:

1. Samen de opzet en inhoud verkennen
2. De verhalen samen ontwikkelen
3. De verhalen samen delen en evalueren

Welke resultaten had dit proces van samen klimaatverhalen maken?

Ook onderzochten de auteurs welke invloed deze aanpak had op de verhalen en hun bruikbaarheid voor klimaatadaptatie. Een paar opvallende resultaten en aanbevelingen:

• Duidelijk doel: Een klimaatverhaal werkt beter als je vooraf goed bepaalt waar het over moet gaan.
• Maak vroeg een eerste versie: dit helpt deelnemers om echt mee te denken en zorgt voor meer begrip tussen alle betrokkenen.
• Zorg dat het verhaal lokaal herkenbaar is: mensen moeten zich in het verhaal kunnen herkennen, met bekende plekken, ervaringen uit het dagelijks leven in de stad, gewone taal en personages die op echte inwoners lijken. Alleen dan gebruiken ze het verhaal ook echt.
• Verhalen verbinden afdelingen binnen de gemeente: Gemeenten kunnen de ontwikkeling van een klimaatverhaal gebruiken om medewerkers van verschillende afdelingen te laten samenwerken. Bijvoorbeeld mensen die met klimaatadaptatie bezig zijn en collega’s van communicatie, geografische informatiesystemen, ruimtelijke planning en waterbeheer.
• Eerst intern op één lijn, dan pas naar inwoners: Gemeenten moeten waarschijnlijk eerst intern goed op één lijn zitten, voordat ze klimaatverhalen breed kunnen delen met inwoners. De verhalen waren vooral bedoeld om inwoners te betrekken, maar in de beginfase deden inwoners nauwelijks mee. Een logische vervolgstap is om eerst de interne kennis en het eigenaarschap te versterken, en pas daarna inwoners actiever te betrekken.

Lessen uit Logroño

Hoe kun je steden weerbaarder maken tegen de gevolgen van klimaatverandering? Dat lukt alleen als je de kennis over klimaateffecten in die steden samen met lokale partijen verwerkt in bruikbare en toegankelijke klimaatdiensten. Het artikel Enhancing climate resilience through knowledge brokerage: A case study of Logroño, Spain geeft een praktijkvoorbeeld van klimaatadaptatie in de Spaanse gemeente Logroño. Deze gemeente was een van de ‘city hubs’ binnen het REACHOUT-project.

Het voorbeeld van Logroño laat zien wat er gebeurt als je klimaatdiensten niet simpelweg voor een gemeente ontwikkelt, maar ze in plaats daarvan meerdere jaren samen met hen ontwikkelt. In het artikel lees je de belangrijkste lessen hieruit. Het onderzoek vond plaats binnen het project REACHOUT, waarin onze Triple A-aanpak is gebruikt: eerst Analyse, dan Ambitie, dan Actie. Dit zijn de belangrijkste resultaten van het onderzoek:

1. Werk aan kennis en vaardigheden op de lange termijn: Mensen leren beter als ze stap voor stap ervaring opdoen. De Triple-A-aanpak laat zien dat dit goed werkt. In de toekomst kunnen we trainingen, het delen van ervaringen en hulp van ervaren collega’s beter combiner Zo blijven organisaties zich ontwikkelen.
2. Betrek verschillende groepen actief: Samenwerken levert betere resultaten op als verschillende groepen meedoen. De workshops tijdens het project hebben laten zien dat dit goed werkt. Het is belangrijk om niet alleen veel mensen te betrekken. Geef ook extra aandacht aan groepen die je minder vaak hoort, zoals bewoners, kwetsbare groepen en maatschappelijke organisaties.
3. Het delen van klimaatkennis gaat beter vanuit de overheid als iemand dit als vaste taak heeft: Het delen van klimaatkennis werkt beter als hiervoor vaste medewerkers zijn. Tot dusver hadden projectmedewerkers deze rol vaak vervuld in Logroño. Vaste medewerkers bij de gemeente kunnen klimaatkennis, beleid en praktijk beter met elkaar verbinden. Zij kunnen technische informatie vertalen naar bruikbare plannen en samenwerking stimuleren.

4. Ontwikkel klimaatinformatie samen met gebruikers: Klimaatdiensten werken beter als de gebruikers vanaf het begin meedenken. Vraag hen daarom regelmatig om hun mening. Bekijk daarna samen of het resultaat past bij hun werk.